Ik mocht het jaar beginnen van Luitingh-Sijthoff met het boek De Vermisten van Maneschijn van Christelle Dabos. Dit is het tweede deel van de Spiegelpassante serie en ik was gelijk ontzettend benieuwd naar dit vervolg. Benieuwd of ik het net zo’n fijn verhaal vond als het eerste boek? Je leest mijn recensie hieronder.


De Vermisten van Maneschijn

 

Naam: De Vermisten van Maneschijn
Auteur: Christelle Dabos
Uitgeverij: Uitgeverij Luiting-Sijthoff
Aantal pagina’s: 584
Genre: Fantasie
Originele titel: Les Disparus du Clairdelune
Uitvoering: Hardcover
Rating:
4 hartjes rating

 


Synopsis.

Ophelia keert terug in De vermisten van Maneschijn, het tweede deel van De spiegelpassante-serie van Christelle Dabos. Na de gebeurtenissen in De ijzige verloofde wil Ophelia niets liever dan een rustig en teruggetrokken bestaan leiden. Maar haar leven op de vijandige ark Pool is meer in gevaar dan ooit… Als verloofde van de afstandelijke en raadselachtige Thorn zijn alle ogen op Ophelia gericht. Bovendien gebruikt Faroek, de machtige familiegeest van het Noorden, haar voor zijn eigen doeleinden: Ophelia kan namelijk met haar handen voorwerpen lezen en zo eeuwenoude geheimen achterhalen. Wanneer de ene na de andere invloedrijke hoveling spoorloos verdwijnt, raakt Ophelia opnieuw ongewild betrokken bij een opsporingsonderzoek. Langzaam maar zeker doorziet ze niet alleen de vele illusies die de ark rijk is, maar ontdekt ze ook de overdonderende waarheid…

Arrow Line

 

De Vermisten van Maneschijn is dus het tweede deel uit de Spiegelpassante serie. Lees hier mijn recensie over het eerste deel: De IJzige verloofde. Christelle Dabos weet van deze serie een heel mooi, uniek en origineel verhaal te maken. Eentje die je niet snel zal vergelijken met een ander boek.

De uitgeverij Luitingh-Sijthoff weet ook van dit deel een prachtig uitgave te maken. Hij past perfect bij het eerder uitgegeven deel waardoor je een mooi geheel in je boekenkast hebt staan. Daarnaast vind je in dit boek ook een kaart van de Hemelburcht. Dit geeft je een nog duidelijker beeld van hoe de nieuwe wereld van Ophelia eruit zit. Het is interessant voor de lezer, een prachtige extra voor het boek en een toevoeging voor je inbeeldingsvermogen.

Ook vind je in het begin van het boek een overzicht van de clans van Pool. Een leuke toevoeging, hierdoor kun je als lezer goed zien welke clan en personage waar in de stamboom thuis hoort.

Toen ik begon aan dit verhaal vond ik het ontzettend fijn dat er is gekozen voor een kleine terugblik naar het eerste deel van de serie. Omdat het voor mij bijna een jaar geleden is dat ik het eerste deel gelezen heb, is een opfrissertje geen overbodige luxe. Doordat je weer even in het kort terug gebracht word naar het vorige deel, kom je als lezer een stuk makkelijker en fijner binnen in het tweede deel. Iets wat je eigenlijk bij elke serie standaard in een boek zou moeten vinden. Hier is door de schrijver en de uitgever goed overna gedacht.

Christelle Dabos weet echt hoe ze moet schrijven. Ze schrijft zo vlot en fijn, dat je als lezer door dit verhaal heen zweeft. Geen ingewikkelde vetes of onduidelijke verhaallijnen, wat je misschien in een boek als deze wel zou verwachten. Je maakt ook in dit deel namelijk weer kennis met veel verschillende karakters. Maar door de duidelijke en vlotte schrijfstijl van Christelle heb je hier helemaal geen last van.

Waar ik in het eerste deel nog moeite had met het feit dat je bepaalde belangrijke personages niet goed leerde kennen, wordt dat in deel twee weer goed gemaakt. Zo zie je hoe Ophelia zich ontwikkeld van een muurbloem tot aan een voor zichzelf opkomende vrouw, laat Thorn steeds meer het achterste van zijn tong zien en leer je de familiegeest Faroek eindelijk ook kennen. Het is leuk om te lezen dat, hoe verder je in de serie komt, hoe meer je over de karakters te weten komt. Zo leer je ze beetje bij beetje kennen, maar blijft er ook nog een soort van mysterie hangen in het verhaal.

Voor mij krijgt De Vermisten van Maneschijn een vier hartjes beoordeling. Ik moest in het begin natuurlijk weer even in het verhaal komen maar toen ik er eenmaal in zat, veroverde dit verhaal mijn hart weer. Daarnaast vind ik de details in het boek een mooie toevoeging en is Christelle haar schrijfstijl ontzettend fijn. Dus als je opzoek bent naar een uniek verhaal met een magisch tintje, dan moet je deze serie zeker toevoegen aan jouw boekencollectie!

Bedankt uitgeverij Luitingh-Sijthoff voor het toesturen van dit recensie-exemplaar.

Ook benieuwd naar De Vermisten van Maneschijn? Hieronder vind je een directe link naar het boek. Maar als je hem bij je lokale boekhandel haalt/besteld, wordt dat alleen maar meer gewaardeerd!

 

Heb jij de Spiegelpassante serie al gelezen of staat hij op jouw TBR lijst? Laat het mij weten in de reacties hieronder of gezellig op Instagram.

Liefs,
Pauline


Nader bericht:

– When you support small business, you’re supporting a dream

Bazarow is een website die denkt aan de belangen van iedereen die meegewerkt heeft aan dit boek. Van schrijver tot publisher en van vertalers tot de boekhandelaren. Helaas zien we de laatste jaren dat veel online megagiganten de touwtjes in handen hebben omdat er meer online geshopt wordt. Dit is funest voor iedereen in de boekenwereld. Doordat de megagiganten de boeken met korting inkopen, worden de winsten van zowel de schrijver, vertalers, uitgeverijen als de boekhandelaren minder. Via Bazarow steun je dus de schrijver en vertaler van het boek, de uitgeverij maar ook jouw lokale boekhandel. Op een eerlijke manier! Een top initiatief als je het mij vraagt. Meer informatie vind je hier. Ik steun dit project en doe daarom mee met hun vriendenprogramma. Omdat ik graag mijn bijdrage wil leveren voor een eerlijke handel in de boekenwereld. Help jij de boekenwereld ook weer groter worden?

1 reactie

  1. Ik las het boek ook en helaas werd ik er niet zo door omver geblazen. Eigenlijk niet door de gehele serie, dus voor mij is het klaar. Neemt natuurlijk niet weg dat deze wereld uniek is, en dat je echt een enorme fantasie nodig hebt om dit op papier te krijgen. Maar voor mij blijkt het toch niet zo mijn ding.

Geef een reactie