Op 2 januari 2017 werd mijn dochter Fleur geboren. Nog voor ze geboren was, had ik de kast al vol staan met kinderboeken. Van boeken voor baby’s tot aan boeken voor als ze al een paar jaar ouder is. Ik was, ben en zal altijd goed voorbereid zijn als het om lezen gaat.

Ik probeer mijn liefde voor lezen zoveel mogelijk over te brengen op mijn dochter. Natuurlijk op een vrije manier. Ik push niet, ik stimuleer. Zo koop ik regelmatig nieuwe boeken bij onder andere De Kruidvat, lokale boekhandelaren of gewoon lekker simpel bij de action. Je verbaast je als moeder nog hoeveel leuke kinderboeken er overal verkrijgbaar zijn. En dat voor kleine, leuke prijsjes waarvan je nog kunt zeggen  ‘dit doen we vaker’.

Natuurlijk, sommige boeken die ik al gekocht heb en die klaar staan om gelezen te worden, zijn nog veel te moeilijk voor haar. Die bewaar ik op een andere plek dan haar boekenkastje. Dan kies ik ervoor om deze boeken er af en toe bij te pakken en samen met haar erin te kijken. Neem als voorbeeld Jip & Janneke. Nu hoor ik je denken, dat is toch super leuk voor haar. Ja, natuurlijk is Jip & Janneke fantastisch. Hier heb ik ook jaren van genoten toen ik klein was. Toch is het voor Fleur nog niet het niveau. Ze kijkt en geniet nog steeds van Dribbel, dierenverhalen en Nijntje. Vanmorgen heb ik met haar geoefend om Jip & Janneke uit te spreken. Het was hilarisch. Als buitenstaander haal je de namen er niet uit en zul je niet snappen wat ze zegt.

Fleur aan het lezenSinds Fleur de leeftijd van 2 jaar heeft bereikt wil ze ook zelfstandig ‘lezen’. Ze pakt er dan graag zelf een boekje bij en gaat dan gezellig met mij, papa of zelfs alleen op de bank zitten. In het begin natuurlijk vooral bladeren en plaatjes kijken maar nu ze inmiddels 3 jaar is geworden, worden de boeken opengeslagen en wordt een klein eigen verhaaltje verzonnen. De ontwikkeling is dus al heel erg zichtbaar wat een leuk boek mét plaatjes met de ontwikkeling en fantasie van een kind doet. Soms krijg ik zelfs te horen dat mensen vinden dat mijn dochter al een groot woordenschat heeft en ik weet zeker dat dat komt door de boekjes die wij samen lezen.

Het is tegenwoordig dan ook bij ons een dagelijkse routine geworden dat er in de avond, in bed, een verhaaltje voorgelezen wordt. Heel erg gezellig en het laatste rustige moment met familie voor de eerste telg gaat slapen. Ik geniet daar ongelofelijk van en is misschien wel een van mijn favoriete momentjes van de dag. Ze zoekt zelf een boekje uit, die ze op dat moment graag wil lezen. Soms is het echt alleen maar plaatjes kijken of kletsen we tijdens het aanwijzen van figuurtjes. No worries, dat is ook echt helemaal oké. Andere avonden wil ze graag dat mama of papa een verhaaltje voorleest en luistert ze ook een stuk aandachtiger dan op de avond(en) dat mama graag een verhaaltje voor wil lezen maar ze er eigenlijk geen zin in heeft.

Ik kan niet anders zeggen dan dat ik echt volop geniet van deze periode. De periode van de ontwikkeling van je peuter, de fantasie die nu echt groter en groter wordt. Onze dochter komt ’s ochtends zelfs uit bed en pakt gelijk een boek en neemt deze mee onder haar armen naar papa en mama hun bed. Geweldig toch! Net haar moeder, die loopt ook altijd met een boek onder haar arm haha.

Bij ons in huis vind je dus overal boeken en wordt er ook regelmatig gezellig een (kinder)boek bijgepakt. Geen gepusht, maar gewoon lekker op ons eigen gemakje met een zelf uitgekozen boek. De ontwikkeling groeit en dat is fantastisch om te zien.

Op mijn website vind je uiteraard ook wat recensies over kinderboeken die ik samen met mijn dochter gelezen heb. Benieuwd? Klik dan zeker even hier. Mocht je zelf nog tips qua kinderboeken hebben, schroom dan niet om ze hieronder achter te laten.

Op de hoogte blijven van alle ontwikkeling op mijn website? Volg mij dan op Instagram, Facebook of gewoon gezellig via de website zelf. Abonneer je dan via de banner hiernaast. Dan blijf je altijd op de hoogte!

Hoe gaat het lezen bij jullie thuis? Zijn de kinderen ook zo enthousiast als ze een boek zien of lopen ze er liever voor weg?

Liefs,
Pauline

Geef een reactie